In het nieuws!

https://www.nu.nl/binnenland/6283446/in-amsterdam-tref-je-de-eerste-nieuwe-snelheidsborden-van-30-kilometer-per-uur.html

Leuk om jezelf in je autootje in het nieuws te zien. De HE6090 is weliswaar weggesjopt, in de spiegeling van de bumper valt nog wel het een en ander te ontwaren. Niet echt heel vrolijk nieuws, ook niet echt toepasselijk zo’n oldtimer op de egelantiersgracht om de nieuwe 30 km/h zone uit te beelden, maar wel een mooie foto weer van mijn al 14 jaar min of meer dagelijkse bakkie. Ben benieuwd hoeveel geld de gemeentekas mag bijschrijven na het invoeren van de nieuwe maximum snelheid die ons allen gaat redden van een wisse dood.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor In het nieuws!

Regiomeeting Citroen DS Club in La Paix

Donderdag was het zo ver; Ton en ik hielden een lezing over de Eerste Neuzen; dwz, het allereerste model DS en ID met de kenmerkende openingen onder en tussen de voorbumper. Het leek mij 7 jaar terug al een mooie locatie om iets met de club te ondernemen, maar het kwam er nooit van, tot deze donderdag. De regio zocht een locatie dicht bij Amsterdam in de hoop dat de leden die in Amsterdam wonen, zoals ik, wat meer betrokken zouden worden bij de clubactiviteiten. Ton had er wel zin an en zo geschiedde. Niet dat het geholpen heeft, zon avond onder de rook van Amsterdam; voor zover ik kon overzien was het aantal bezoekers uit Amsterdam op de vingers van een hand te tellen. Meedoen aan regioactiviteiten zit bij de Amsterdammer niet in het DNA en helaas moet ook ik bekennen geen frequent bezoeker te zijn van wat de club organiseert.

De opkomst was bovenverwachting hoog; ik schat dat er ruim veertig man waren gekomen. Zelfs een paar dames en waarschijnlijk heeft de zoon van Martin het deze keer gewonnen van Bart in de categorie Jongste Aanwezige. Jaap en Mark uit de omgeving Zwolle hadden ook de moeite genomen om naar ons verhaaltje te komen luisteren. De meeste kwamen met hun modernere bolide, maar ondanks het matige weer hebben meerdere liefhebbers met hun snoek de regen getrotseerd.

Na een toegewijde introductie van Ton en een technisch verhaal mijnerzijds gingen we aan de versnaperingen en deden we een rondje door de schuur. Het was leuk om te zien en horen dat velen het de moeite waard vonden om helemaal naar deze uithoek af te reizen. Al met al een geslaagde avond denk ik en er gingen zelfs stemmen op om het nog een keertje te doen.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Regiomeeting Citroen DS Club in La Paix

Omtzigtig

Na de verkiezingsoverwinning van Caroline tijdens de Provinciale Statenverkiezingen is het nu de beurt aan Pieter Omtzigt om zoekend en zwemmend Nederland voor zich te winnen. De tijd lijkt rijp, de wind zit goed in de rug en het voormalige Kleine Duimpje van het CDA zit in een fauteuil. De kans dat dit goed gaat aflopen lijkt gering, maar er is weinig heerlijkers te bedenken dan een politieke variant van het spreekwoord van de twee honden die vechten om een been. De twee honden in deze vergelijking zijn het liberaal rechtse en het conservatief rechtse deel van het politieke spectrum, die beide in de VVD te vinden zijn.

De onder het tapijt gefrommelde tenenkrullende gebeurtenissen van de laatste jaren; het debacle ‘functie elders’, Jorritsma als informateur, de schijnverkiezingen van de CDA- lijsttrekker, de recente val van het kabinet; de puzzelstukjes vallen mooi op hun plek. Rutte kan dan wel een meester zijn van de torentjes- en achterkameroverleggen, hij heeft uiteindelijk ook hierin verloren. De val van het kabinet is overduidelijk vanuit zijn rechter vleugel bespoedigd en het kan bijna niet anders dat al voor het aantreden van dit kabinet deze vleugel zich achter de schermen overmatig met de formatie heeft bemoeid. Dat Pieter Omtzigt onverwachts een hoofdrol ging spelen in deze klucht is zeker Kaag en Ollongren toe te schrijven, maar beide dames hebben de bal niet kunnen inkoppen, mede doordat Rutte en Hoekstra stug de gelederen gesloten hielden, ook al leed het CDA hiermee definitief schipbreuk. De revival van het CDA in de persoon van Omtzigt is daardoor een middelvinger van vele Nederlanders die weliswaar niet precies weten wat er nou speelde, maar op hun theewater aanvoelden dat wederom het democratische fatsoen met voeten getreden was. Waar Pieter precies voor staat is, net als bij Caroline, voor velen bijzaak; het gesodemieter moet gewoon een keer ophouden is het signaal en hij lijkt redelijk fatsoenlijk, wat van veel anderen, zeker aan de rechter zijde van Pieter niet gezegd kan worden.

Ik wens hem het beste; als hij zijn toegedichte verkiezingsoverwinning kan cashen en hij in staat is op een heldere en open manier een belangrijke speler in een volgend kabinet kan worden, zal hij de spoken uit het verleden moeten passeren. Dat betekent in de praktijk dat hij vooral met linkse partijen zal moeten samenwerken. Mocht het zo zijn dat hij over links een meerderheidskabinet overeind kan trekken, iets wat ik zeer betwijfel, dan is de spreekwoordelijke derde hond met het been aan de haal gegaan. Een zoete wraak na het gekonkel met Hoekstra en Rutte. Mooier dan dat kan het bijna niet, ook al lost het op lange termijn weinig op en zullen we nog jaren het gekonkel achter de schermen voor lief moeten nemen.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Omtzigtig

Dam tot Damloop 2023

Na de toptijd van verleden jaar heb ik dit jaar wederom de Dam tot Damloop op de agenda gezet. De voorbereiding was zeker minder, mede door het weer, werk en een lichte hamstringblessure, maar na de allerminst matige tijd van 2022 (1.22 min) was de afgelopen zondag gerende 1.28.50 incl foto en filmstops ook zeker niet slecht. De temperatuur was iets te hoog maar ik startte deze maal in een snellere groep waardoor het parcours vergelijkbaar was qua zwaarte als verleden jaar. Ouderdom speelt vast ook mee, maar een goede voorbereiding is essentieel voor een redelijke tijd. Marjan en Ton stonden als vanouds te zwaaien, Gerri op de eindstreep en bij de start kwam ik nog CJ collega’s Vincent en Hidde tegen. Jammer dat de organisatie de tijdswaarneming had uitgeschakeld ivm de hitte. Typisch gevalletje van oververantwoordelijkheid en het mixen van hoofd- en bijzaken.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Dam tot Damloop 2023

Valtifest

Eindelijk kwam het er dit jaar van. Een dancefeest/ festival met, zoals tegenwoordig meestal, een dresscode. Alleen is het niet half zo leuk en andere mensen motiveren blijkt niet mijn sterkste kant te zijn dus ik ben blij dat ik met mijn nieuwe dame Gerri ben. Valtifest bestaat al lang maar dit is mijn eerste keer. Het thema was Back to Brak; een moment voor het publiek om zich te verkleden alsof het evenement een dag eerder had plaatsgevonden en de kater zich genadeloos had aangediend.

Kaap Oost was de locatie, een kale, zanderige plek op Zeeburg tegen IJburg aan. Het weer was okee, maar een flinke bui precies toen we aan kwamen, verstierde het even. De bezoekers zaten qua leeftijd tussen de 30 en de 60 jaar in, een enkele uitzondering nagelaten. De muziek was over het algemeen old school house, zeer dansbaar, verspreid over een paar tenten en een buitenpodium. De sfeer was goed en het was erg leuk om te zien dat zeer veel mensen aandacht aan het thema hadden gegeven. Veel mensen in badjas, maar altijd leuker en fantasievoller dan slechts een hawaii-shirt.

Sommige mensen herkende ik wel ergens van, maar ben te veel hectoliters verder om het kwartje te laten vallen. Alleen Lars en Martin waren de onverwachte bekenden. Het feest duurde tot 23.00, want anders kan IJburg ws niet slapen en dan loopt de Nederlandse economie vast. Was leuk, kan niet anders zeggen.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Valtifest

Amerikaan!

Het zat er al ff aan te komen. Een Amerikaan. Voor een rondreizende en gejeesde architect is het aanschaffen van een auto van buiten het Europese continent een niet geheel onlogische stap. Na wat flirts met een AMC, GM, Jeep en een Torino kwam deze Ford Fairlane voorbij.

Normaal was ik niet gaan kijken, want niet Starski & Hutch genoeg, verschrikkelijke kleur, 4 deurs, kleinste motor, wit leren interieur, vleugels, noem maar op, maar mijn naam stond er op. Het roze is eigenlijk top, zeker in de tijd van Barbie the movie, vrouwen-emancipatie en Captain Jack. Het is tenminste een kleur, iets wat je niet kan zeggen van de oeverloze stroom DS cabriolets die van de lopende band af lijkt te rollen in het supersaaie gris palladium. Een andere reden om deze te kopen is de mogelijkheid om er tours mee te doen. Ken Tours Amsterdam. Een avondje door de stad met een paar ouwe omaatjes of een gay paartje.

De Fairlane heeft een lijn 6 cilinder, 223 cu inch/ 3,7 liter motor, driebak, handgeschakeld. Het 1960 model is de derde serie en de mooiste van de zeven series. De vier koplampen in lijn worden het visitekaartje van de Fords in de sixties. In deze serie zitten er nog wel vleugels aan, maar ze liggen plat. Ook de panoramische ruiten hebben hun intrede gedaan. De aandrijflijn bedient de achterwielen zoals gebruikelijk in die tijd. De kleur roze is niet origineel, evenals het interieur, maar dat mag de pret niet drukken. Wat wel bijzonder is, is het originele in NL afgegeven kenteken uit 1960. Ook al reden hier in die tijd veel amerikanen rond, vrijwel alles is gesloopt. De BT1662 is dus een zeldzaamheid en eerlijk gezegd misschien wel de doorslaggevende reden om m te kopen.

De Fairlane stond te koop bij Groen autohandel in Wesepe. De vraagprijs was al oké, maar er zat ook nog ruimte in en de koop was derhalve snel gesloten. Met Marco was ik kijken en we hadden de mogelijkheid om m meteen mee te nemen. Marco in de roze, ik in de Twingo erachter. Vlak voor ’t Gooi kapte ie ermee. De meter zat nog aardig in het midden, maar de benzine was op. Omdat het een rotplek was, takelde de ANWB de wagen meteen op, zoals Marco het noemde: The Ride of Shame, en reed er mee naar hun steunpunt in Naarden. De volgende dag de Fairlane opgehaald.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Amerikaan!

Seismische-data-hinten-op-krachtige-explosie-kachovkadam

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Seismische-data-hinten-op-krachtige-explosie-kachovkadam

YB

Het is alweer bijna een jaar terug, toen we afscheid moesten nemen van onze YB. Voor de directe familie is het nog immer een klap, maar ook de vrienden en bekenden zoals ik missen m nog iedere dag. De motorolie op het grindpad is weliswaar aardig vervaagd, de zurige walm van de twee liter luchtgekoeld hangt nog in menig neus en ik draag nog met trots de zwarte aanslag onder mijn nagels als een bejaarde Duitse oorlogsheld zijn ijzeren kruis. YB is uit ons leven gerukt door pure hebzucht en de pijn blijft, maar de herinneringsbijeenkomst afgelopen zondag maakte een hoop goed. Het is mooi om het verlies te kunnen blijven delen met al die mensen die mooie herinneringen hebben aan het trotste stukje hoogwaardige Duitse techniek. De ‘memorial’ was indrukwekkend en menig traan werd oprecht geplengd, herinneringen uitgewisseld en ook al was de koffie en cake ingeruild voor blikjes zwerverbier in de juiste kleurstelling, het gevoel was goed en saamhorigheid vierde de boventoon.
Vandaag rende ik mijn vaste trainingsrondje, nasnikkend van de emoties, toen ik mij realiseerde dat YB ons weliswaar verlaten heeft, maar zeker niet overleden is! Hij leeft voort in het grijze gebied tussen leven en dood; het parallelle universum tussen Nederland en Frankrijk. In het land waar alles anders is, waar links rechts, boven onder en blauw wit is. De bakermat van het misverstand, de uitvinders van het frietkot en het bier gebrouwen wordt door mannen in jurken.
Jet en Marijn zullen over enkele jaren in hun volgepakte Teslas met ruziënde kinderen op de achterbank, de verwekkers ervan achter het stuur gemaand, opstomen naar het Franse land om een weekje op de glamping naast het gilzwembad bij te komen van driekwart jaar Nederlands kloteweer en -werk. Ze zullen vast het niemandsland van YB doorkruisen en ik vrees met grote vreze dat hij zal verrijzen aan de horizon en beide dames met tranen in de koplampen zal verwelkomen. De hereniging zal groots zijn met een unieke samensmelting van roestig plaatstaal en menopauzend vrouwenvlees. Lang leve de Belgenwereld!

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor YB

Terug op de Uilenstek

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Terug op de Uilenstek

DS vs J7

Al ruim 25 jaar verhandel ik tweede hands DS onderdelen. Tot een jaar of acht terug haalde ik het gros uit het geboorteland, vaak met Bram. De laatste tocht was met de Setra in 2019. We hadden nog geluk, want de rit was een redelijk succes door een partij die we in het Massif Central vonden, anders was het een dure tegenvaller geworden. Hield ik in die tijd Leboncoin nog goed bij en zag ik dat het allemaal vrij dunnetjes was geworden, al jaren laat ik het op zijn beloop doordat het meeste spul oninteressant is. Veelal te duur of troep dat ik al in veelvoud heb.

Nu ik in Frankrijk een ruime bocht neem onderweg naar het noorden, heb ik mij gefocust op de onderdelen van de J7. De groene waarin ik rijd is wel okee, maar mijn laatste aanschaf in het najaar in NL was echt een problemcar qua deuren. De oude tijden herrezen, want overal in Frankrijk vind je van alles en nog wat voor de meest uiteenlopende prijzen. Ik kom weer op plekken waar vroeger de DS onderdelen voor te weinig allang zijn vertrokken. De J7 zooi ligt er nog, tussen de bergen andere meuk van voor mij onbekende auto’s. Ik wordt weer blij en rij er graag voor om, nu iedere afspraak weer een stap in het verleden is. Toch kan ik het niet laten om meteen te vragen op er misschien zeer toevallig nog een beetje DS spul ligt. Helaas, niets, op een adres na. Een doosje troep van een vroege break. Ik kijk er in en zie alleen maar spul waar ik zelf nog genoeg van heb. Ik laat het maar zo, maar loop alsnog terug on de twee veercilinders achter eruit te halen. Kan het toch niet laten wat van DS mee te nemen. Je moet er wel met een loep naar zoeken tegenwoordig. De DS is bijvangst geworden.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor DS vs J7

De Vergankelijkheid

Vanuit La Piana degli Albanesi afgezakt naar de zuidkust en op de prachtige route passeer je dan het plaatsje Corleone. Deze ‘rotte tand’ staat op de rand van het stadje. De plek, een beetje op een heuvel gelegen, en de bouwvalligheid maken het een interessant schouwspel. Als deze barokke kerk nog in goede staat zou zijn, zou ik er waarschijnlijk zo langsgereden zijn, maar in deze staat zie je ze ook hier zelden. Ik vermoed dat de kerk beschadigd is door een aardbeving, maar het kan ook bliksem- of oorlogsschade zijn of zo. Heerlijk om te fotograferen, de schoonheid der vergankelijkheid.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor De Vergankelijkheid

Startmotor

Abbatoir J7

Al vanaf de aanschaf startte de J7 matig. Toch lukte het iedere keer weer om de motor ermee aan de praat te krijgen. Als het echt niet wilde, bleek de accu het probleem. Vandaar mijn reden tot de eeuwige uitstel, maar in Tunesië, om precies te zijn de dag dat ik vertrok bij Esmee vandaan, Bani Matir, ging het redelijk mis. Uiteindelijk via een helling opgestart en de dagen erna ook iedere keer als t beestje niet wilde, een hellinkje gevonden, maar de dag voor de pont was t echt afgelopen. Met kunst- en duwwerk de bus de pont op en af gekregen en op Sicilië een rustige plek aan een meertje gevonden om de startmotor uit te bouwen. Mijn vermoeden al een tijdje bleek juist; de koolborstels versleten. De rest ziet er nog patent uit.

Sleutellago

Nawoord: het anker bleek ook iets beschadigd en omdat een refurbished dezelfde dag voorradig was, toch maar vervangen. Start als een dolle!

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Startmotor

Tunesië

Maart 2023 staat in het teken van het Afrikaanse Tunesië. Mooi weer, vriendelijke mensen, karkassen van voormalige hotels en Franse auto’s, bemoeizuchtige agenten en huisvuil tot aan de horizon. Al met al toch een heerlijk reisland met de Sahara en de noordelijke meren en stranden. Zie ook: voorjaarsrit Tunesië. Oja, en Cafe Zanfour is vele malen leuker dan welk café ook in Zandvoort.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Tunesië

Zut!

Ieder jaar, met uitzondering van de Coronajaren, is er weer de vermaarde Salon in Reims in maart. Dan komen de veelal oude mannen weer uit hun winterslaap om handen te schudden en schouders te kloppen in de Noord-Franse champagnestad. Het is voor velen de aanvang van het nieuwe hobbyseizoen; voor de één een gelegenheid om de oldtimer uit de stalling te halen en deze afstand in stijl af te leggen, voor de ander het moment om op zoek te gaan naar moeilijk vindbare onderdelen. Ook voor handelaren is het een begin van een nieuw seizoen; tot begin maart zijn er in Europa geen beurzen van belang, maar na Le Salon is er vrijwel ieder weekeinde wel wat te doen.
Hobby of niet, als je met je in een showroomstaat verkerende Citroen DS op pad gaat, wil je uitgebreid kunnen genieten van zo’n weekeinde. Voor een succesvolle trip is het weer zeker van belang, pech onderweg is het bekende risico, echter een ongeluk waarbij je het er zelf weliswaar heelhuids vanaf brengt maar je bolide grote schade oploopt, is natuurlijk rampzalig. Afgelopen weekeinde was Freek de pineut. Hij reed die zaterdagavond nietsvermoedend op een doorgaande weg als er vlak voor hem een medeweggebruiker een rare manoeuvre maakt. Het gevolg; drie zware schades, waarvan Freek’s DS keverbruine Pallas de grens van het total loss aardig lijkt te hebben bereikt. De snuit tot diep in de chassisbalken verbogen, plaatwerk overleden en waarschijnlijk vele andere kleine defecten zoals draagarmen, voorasdelen en hydrauliqueschade. Weliswaar verzekerd, maar toch.
Het is natuurlijk een van de keerzijdes van de hobby; voordat de auto staat te pronken is er al veel tijd en geld in verdwenen, maar als je er dan echt af en toe gebruik van maakt, is dit het laatste wat je wenst. De Pallas gaat op transport naar Duivendrecht waar Dan er weer wat moois van probeert te maken, maar het weekeinde is aardig verpest en de auto wordt er zelden beter van. Ik weet dat je een positieve denker bent, maar toch, Freek, ik heb het met je te doen!

Gelukkig was het niet alleen maar kommer en kwel 😁


Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Zut!

Captain Jack

Met grote regelmaat stapt Bram weer over het mannenparadijs. Hij is al jaren met bootjes in de weer en heeft sinds kort werk bij een Amsterdamse reder genaamd Captain Jack. De bedenker en eigenaar, Jeroen, is coronatijd min of meer begonnen met een bootje in de onderhuur bij Flagship, maar zijn aanpak is zo succesvol gebleken dat zowel de boten als de kapiteins niet aan te slepen zijn. Ik heb niks met boten, maar het rondleiden van mensen in Amsterdam heb ik vaker gedaan en het lijkt redelijk goed te verdienen. In de zomer ligt de oldtimermarkt aardig op zijn gat en ik laat me overhalen om in ieder geval de juiste papieren te halen om te kunnen varen. Examens zijn altijd een makkie voor me geweest.
Eind juli wat verschillende examens geboekt voor augustus en september en vanaf medio september op de vaart, is de planning. Drie keer proefgevaren; een keer met de grote baas, een keer met Marius en een keer met Albert en ik heb aardig door wat de bedoeling is. Roze petje erbij, alles in het Engels en mooi weer is een must.
De eerste zelfstandige rondvaart is ook meteen de verschrikkelijkste. Op driekwart van de route wil een stelletje uit de VS van boord want mevrouw heeft een halve fles Chardonnay naar binnen getikt en dat moet er vlak voor het einde weer uit. Het heeft die ochtend geregend en de boot is nog nat dus glad hier en daar. Ik parkeer de toeristensloep tegen een andere boot aan op de Keizersgracht en wiebel de twee jonge doch corpulente Amerikanen de andere boot op. Direct vaar ik weer weg nadat ik mijn touw heb gelost. Uit een groepje van vier Finnen trekt er eentje opeens diagonaal een sprint over de boot en springt overboord richting de boot waarvan ik net het touw heb gelost. Waarom is niet helemaal duidelijk, waarschijnlijk ook toilet. Hij is lang en mager en met zijn ene voet staat hij op de boot aan de kade, met de andere op onze sloep, een meter water tussen de boten. Ik schrik en vaar gauw weer terug naar de kade. Ondertussen buigt hij licht voorover waardoor zijn mobieltje uit zijn zak in het water valt. Zijn gezicht straalt een diepe vorm van teleurstelling uit, begrijpelijk als je halve leven eindigt op een Amsterdamse grachtenbodem. Als de boten weer tegen elkaar aan liggen kijkt hij nog even beteuterd naar beneden maar zegt verder niks. Ik zeg sorry, zeg dat ik m verder niet kan helpen helaas en duw de boot weer af. Na een meter of vijftig vragen de overige drie Finnen of ze ook van boord mogen, liefst terug op dezelfde plek als waar hun medereiziger is afgezet. De vertraging is nu toch al dusdanig dat dit wat mij betreft er ook nog wel bij kan, dus ook deze drie zet ik af. Ze geven aan er erg dankbaar voor te zijn, want hun telefoonloze vriend is een ‘retard’. Dat had ik weer…

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Captain Jack

Hugo

Op dit moment, zondag 26 februari, wordt er in Amsterdam gedemonstreerd tegen het woonbeleid. Het protest concentreert zich op het lauwe beleid bij het herbestemmen van bestaande bouw en dat er te veel gefocust wordt op nieuwbouw, waar ook weinig van terecht komt. Wat beide gebieden, bestaande bouw en nieuwbouw, kenmerkt is de grote belemmering die wetgeving opwerpt. Ook in dit protest gaat de wijzende vinger naar het bestuur, of het nou het landelijke, provinciale of stadsbestuur betreft. Het klopt dat de diverse besturen niet vrijuit gaan in deze problematiek, maar hun fouten zijn al jaren geleden gemaakt door wetgeving te creëren die een gerichte aanpak vandaag de dag ondermijnen.

De verleiding is groot om nieuwe woonwijken te ontwerpen, geld te genereren en vooral het te zoeken in veel vergaderen om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Het landsbestuur heeft positivo Hugo de Jonge opgedragen om dit proces in gang te zetten en hij is, zoals gewoonlijk bij Hugo, voortvarend van start gegaan met zijn circa twintig al dan niet afgestofte utopische nieuwbouwprojecten. Samen met Ton heb ik ook vanuit een nieuwe visie ontwerpen gemaakt, mede bedoeld om wetgeving te omzeilen, in de hoop dat het wat reuring zou brengen in de tent, maar ook het Amsterdamse stadsbestuur verschuilt zich achter bestaande wetgeving, bang als ze zijn geworden voor de burger, hard werk en het uitsteken van de nek. Helaas zal de naïeve Hugo, ondanks al zijn miljarden en boute plannen een vergelijkbaar lot beschoren zijn als het onze. Tezamen met vele anderen zullen we aansluiten in de lange rij van Don Quichots, de seniele zestiende-eeuwse ridder waarmee ik mijn initialen deel. De grote vijand is niet het gebrek aan creatieve ontwerpen, geld of grond, maar het juridische moloch dat ons al ruim 120 jaar beperkt in ons denken en creëren. Kortom, ridder Hugo moet zijn strijdtoneel niet zoeken in landelijke bouwlocaties en de wereld van aannemers en pensioenfondsen, maar verleggen naar het aloude Den Haag en bij andere direct bij bouwwetgeving betrokken besturen. Een frisse gedegen aanpak begint bij nieuwe wetgeving en dan heb ik het niet over de doodgeboren Nieuwe Omgevingswet.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Hugo

Gestaag verder..

Nadat het januaribezoek weer afgetaaid is naar Nederland, heb ik mijn tanden gezet in het schilderwerk van de badkamer, de woonkamer en de keuken in Laurino en geprobeerd de daklekkage in camera una op te lossen. Verleden jaar heb ik de badkamervloer ook groen geschilderd maar dat liet los door een verkeerde mengverhouding. Nog maar een keer proberen. De lelijke plekken in de woonkamer aangepakt met een Mondriaan-achtige invulling. De keuken met een fris kleurcontrast tussen wit en paars. Het roze van verleden jaar en de gevlekte roze-bruine vloer bevielen me niet. Ik denk dat het wit te kwetsbaar is, maar ik gooi er voor de zekerheid nog een extra laagje transparante botenepoxy over en dan zien we wel wanneer de wal het schip gaat keren.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Gestaag verder..

Amerikanen

Het schilderwerk in Laurino vordert gestaag, maar des avonds heb ik weinig meer te doen dan koken en een beetje internetten. Marktplaats is dan een mooie locatie om enerzijds de lauwe oldtimermarkt in de gaten te houden en anderzijds de tijd te doden. Nu steek ik mijn liefde voor de Citroen DS en andere stukjes Europees design niet onder stoelen of banken, maar stiekem vind ik de wat ordinaire creaties van over de oceaan ook de moeite waard. Liep ik verleden jaar vast op een tip van Jacko op een groene Greenbrier in de VS, dit jaar kijk ik af en toe verlekkerd naar bijvoorbeeld de bovenstaande AMC Matador Barcelona coupé. Staat er al een tijdje op, zal wel wat mee aan de hand zijn, maar hoe mooi/lelijk hij ook is, in Europa zouden ze zo’n orgel niet van de lopende band hebben kunnen wurmen. Niet dat ik er zelf veel in zou rijden, maar ik zou m met liefde uitlenen aan de Sjonnie van onze camping; Marco. Ik kan het niet aanzien dat nadat zijn groene BMW van het strijdtoneel verdween, er van die kleine truttenautotjes als zijn zuurstok-paarse Micra en een blotenbillen-witte altijd stukke Twingo over het terrein slingeren. Gisteren verscheen er een Corvair station op Marktplaats. Volgens Jacko een wrakje, maar uiterst zeldzaam in NL en leuk om naar te kijken. De zescilinder luchtgekoeld achterin haalt zo te zien veel plezier weg van het voordeel van een station, echter de motor doet mijn hart sneller kloppen omdat het de kern was van mijn Project B.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Amerikanen

Tony’s 1963 ID Break in de verkoop!

In het voorjaar komt zijn prachtige IDF te koop. Hij heeft me gevraagd op zoek te gaan naar een koper in Europa en gezien de geschiedenis kon ik geen nee zeggen. Ben nog wel ff bezig met mij huisje in Laurino, maar op de terugweg rij ik bij m langs, maak mooie foto’s en rol haar over het internet uit. Geschikt voor het hogere prijssegment, dus tegen de veertig mille, maar dat mag ook wel want ze is werkelijk als door een ringetje te halen en daarnaast heeft hij het er ook zeker in zitten. Wel pijnlijk voor Tony, want hij was er zeer verknocht aan, maar er moet er eentje uit.

Zie ook: bezoekje-bij-tony

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Tony’s 1963 ID Break in de verkoop!

Wintertrip; resumé

Vanaf 6 december tot en met 1 januari rondgetrokken in de groene J7 door Griekenland en Turkije vanaf thuisbasis Laurino. Een aanrader op vele vlakken. De periode van het jaar, de bezochte locaties, het alleen reizen, de landen met hun prachtige plekken.

Vier mensen ontmoet; Mike, Hulya, Mehmet en Esther. Esther heb ik jaren terug vluchtig al eens eerder ontmoet in Zunderdorp, nu twee maal, op de heen en terugweg. Ze woont naast een trullo in Puglia. Ook Mike ben ik twee maal tegengekomen. Prettige garagehouder, jonge vent met werkelijk een prachtige vriendin, alleen daarom zou je al contact houden, Hulya die me begeleidde bij de haarjob, ook een mooie, zeer vriendelijke vrouw die perfect Nederlands spreekt en dus een absolute aanrader is als je ook zoiets van plan bent, en last but not least Mehmet, ook net als Hulya opgegroeid in Nederland, geweldige vent, met wie ik de reis en oldtimerpassie deel.

Van de relatief korte periode in Griekenland zijn het adembenemende berggebied onder Albanië en natuurlijk Meteora memorabel, Turkije was op vele vlakken een hele bijzondere ervaring. Van Istanbul heb ik uiteindelijk helaas niet zo veel gezien, Ankara alleen vluchtig langsgereden, maar de berggebieden rond Kappadocia en het zuidelijkere gelegen Taurusgebergte waren fantastische landschappen, alsmede de zeer vriendelijke mensen, de onverwacht goede doorgaande wegen en de prachtige stranden aan de zuid- en westkust. Efese bezocht, een Grieks/ Romeinse stad. Italië in het uiterste zuiden is ook zeer de moeite waard.

De manier van reizen, in een camper, vind ik erg prettig, maar deze heeft geen douche en wc waardoor je toch een beetje afhankelijk bent van je omgeving, zeker als je je hoofd dagelijks moet behandelen met sausjes. Alleen reizen is ook prima; nooit gezeur over vervolgstappen, eettijden of andere bijzaken, ook als is een klankbord en iets warms in je bed soms ook heel prettig. De koptelefoon fungeert waarschijnlijk als scherprechter wanneer zaken onderling vast dreigen te lopen, maar als je alleen reist is het je strijdmakker in het gevecht tegen het motorlawaai. Hoe dan ook, naar beide landen ga ik zeker nog een keer terug want er is veel meer te zien.

Als laatste niet te vergeten gaat mijn dank uit naar Jillian, die me deze landen via whatsapp doorgeloodst heeft en me de mooie plekjes heeft geadviseerd. Thanks Jillian!

Zie ook: winterrit 2022

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Wintertrip; resumé