Sinterklaas voor iedereen!

Toen ik nog een kind was, 40 jaar terug, keek ik ieder jaar weer uit naar Sinterklaas. Ik kon me zeer verheugen op de Sint, vooral omdat mijn moeder het leuk vond om ons met cadeautjes te verwennen. Ook onze toenmalige kinderloze buren deden vrolijk met ons feest mee, wat een extra oogst opleverde. Niet dat we echt gelovig waren, mijn vertrouwen in het bestaan van de Sint was al rond mijn vijfde verjaardag verdwenen, maar dit jaarlijkse uitpakfestijn was veel te leuk om te laten schieten. Aan gedichten en surprises deden we niet, de Sint of Piet kwam ook niet bij ons thuis. De cadeaus en het lekkere eten maakten alles goed.

Nare herinneringen heb ik er niet aan, maar op mijn lagere school, de Prinsenschool, was ik eigenlijk best verrast toen een Surinaams vriendje van mij zijn bedenkingen had bij Zwarte Piet. Ik begreep niet hoe een positief ogend sprookjesfiguur een nare bijsmaak kon hebben, ook niet bij deze jongen met een donkere huidskleur. Dat dit negatieve gevoel deels afkomstig was doordat hij en anderen zeer waarschijnlijk af en toe werden uitgemaakt voor Zwarte Piet, kwam op dat moment niet bij me op. Ik vond het erg jammer dat er kinderen waren die er duidelijk minder plezier aan beleefden dan wij.

Marijke was enige jaren terug juf van groep drie. Eind november dat jaar trok ze tijdens de les een baard aan en een mijter op. Van alle kinderen in de klas vielen de monden open; Sinterklaas was in de klas! Ondanks dat hij enkele ogenblikken ervoor nog juf Marijke was en dat zijn stem en kledij toch wel erg veel weg hadden van die van juf Marijke, was het overduidelijk; hier stond de Sint. Voor haar was het bewijs geleverd; een mijter en een baard zijn voldoende, de rest is bijzaak.

Ik stel voor dat het saaie maar toonaangevende Sinterklaasjournaal in 2018 definitief gaat voor een Surinaamse Sint en Witte Pieten. En dat kan leuk worden! Ik zie Jürgen Raymann, Kenneth Hedrigein of die goedlachse zwarte Sint hierboven de show stelen als de leukste Sint ever en met allerlei foute grappen het hele fundament onder dat ontluisterende gezeik uit halen. Erik van Muiswinkel, Dick van der Toorn of voor mijn part Jan Jaap van der Wal als witte Pieten die de domme sukkel mogen uithangen. Dan is het naast een retecommercieel kinderfeest ook een superleuk volwassenenfeest geworden. Ik zal elke aflevering met een schaterlach bekijken, mijn kinderen lachen mee en de kleintjes van de buren en die in de provincie zullen de transformatie begripvol omarmen. Okee, de schijtbakken bij de NOS durven dit nooit aan, maar welke andere omroep of Youtuber gaat ons verlossen? Onmisbare steekwoorden: Blackadder, Jiskefet, Phineas and Ferb, Oggy en de Kakkerlakken.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

The Love Bus

Twee jaar terug is de Hanomag Kurier 2 op het erf aangekomen bij ons in Zunderdorp. Het was een aparte bus met een raar soort roestige gevlekte afwerking, waarschijnlijk het resultaat van een mislukt opknapplan van een van de vorige eigenaren. Twee jaar heb ik er naar zitten kijken, maar toch besloten om er iets anders mee te doen dan zo te laten.

Hano2lv

Het plan is om de bus als een bed and breakfast in te richten. Niet zomaar eentje, eentje die met recht de naam ‘The Love Bus’ mag dragen. Het idee is om de bus met EPDM te bekleden aan de binnen en buitenkant en aan de buitenzijde onder de EPDM een polyether (matrassenschuim) onderlaag te plakken. Hierna de buitenkant capitonneren met knopen. Bovenop een gedateerde lichtbak met de tekst ‘The Love Bus’ en misschien nog een zwaailicht erop om de intern gecreëerde geluiden te kunnen overstemmen of een hoogtepunt luister te kunnen bijzetten. Ja, het wordt een hele stoute bus.

De binnenzijde krijgt een groot bed van ca 2 bij 2 meter en een video- en geluidsinstallatie. Koelkastje erbij, USB en wat standaard B+B spul. Een wervende tekst erbij voor de ausländer: “BREED YOUR OFFSPRING IN THE LOVE BUS”

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor The Love Bus

Jonquille, het Geel van 1959

Vandaag gearriveerd, de van de week aangeschafte DS19 in de bijzondere kleur Jaune Jonquille. Nees bracht haar en een donorchassis van Limburg naar Zunderdorp. Ze komt uit 1959, geproduceerd en gekentekend in Frankrijk. Jaren als project bij een garage gestaan, maar de voormalige eigenaar kwam er toch nooit aan toe.

Wim tipte me verleden week. Ze stond bij Jurgen en Thomas. Die twee hadden haar meegenomen uit Frankrijk als mogelijk project, maar ook zij zagen er uiteindelijk vanaf. Of ik er aan ga beginnen, weet ik nog niet. Voorlopig gaat ze na een schoonmaakbeurt onder zeil want de winter komt eraan. Geeft mij de tijd om de ontbrekende of in slechte staat verkerende onderdelen te verzamelen.

De auto is redelijk compleet. De achterbumper ligt in de auto, evenals wat technische onderdelen die uit de motorruimte zijn gehaald. De motor is los en draait regelmatig op de startmotor rond, maar er zit veel oppervlakteroest in de motorruimte en de beruchte waterpomp is afgebouwd en zoekgeraakt. Het dashboard is ook vrij compleet, alleen het klokje op de asbak is weg. Het kunststof is door zoninwerking vrij verweerd geraakt en ingezakt hier en daar, maar al met al lijkt het me toch redelijk goed te restaureren. Het plaatwerk is matig, het chassis is ook niet top, maar ombouwen op een ander chassis lijkt me ook een mijl op zeven. Eigenlijk is alleen de bodemplaat slecht en zou je die moeten vervangen over de gehele lengte. De opstanden en binnenschermen lijken goed genoeg om te handhaven, zodat het best te overzien is. Rest een beetje laswerk in de kofferbak.

Kortom, een leuke basis, maar wel een uitgebreide aanpak noodzakelijk.

Voor zover ik kan overzien zijn er drie eigenaren geweest. De carte grise is van 1965 en de eigenaar heeft de auto verkocht in 1989. Hij woonde in departement 11. De nieuwe eigenaar was waarschijnlijk de man die de auto bij de Peugeot-dealer in Renwez heeft neergezet, waar Jurgen en Thomas m hebben weggehaald. De kans is dus vrij groot dat er slechts door twee eigenaren in is gereden. Aan de stickers op de ruit te zien, lijkt het alsof er rond 1975 voor het laatst mee op de weg is gereden. De auto is na 16 jaar min of meer stilgezet en tot op heden niet meer op eigen kracht verplaatst. De tellerstand staat op ruim 19 duizend kilometer.

Kijk verder op citroen-ds19-1959-jaune-jonquille

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Jonquille, het Geel van 1959

VIN Transplantatie

Heb je een VIN transplantatie nodig? Liefst met origineel Chevron-teken? Doctor Querido helpt bij iedere eerlijke transplantatie!

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor VIN Transplantatie

Maak me los!

Wie heeft er zin in een van deze restauratieprojecten van de Goldie Boutique?

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Maak me los!

Mooie 0319 op LBC

Getipt door Mark. Met het chassisnummer 10 de oudste nog bekende Merc O319. Helemaal niet zo slecht en vrij compleet. De vraagprijs van 15 mille blijkt een lokkertje. Wel een erg leuke bus die door zijn leeftijd eerder in een museum thuis hoort dan op de weg. Mooi dat ze er nog zijn, ook al worden ze sporadisch aangeboden.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Mooie 0319 op LBC

Achteruit inparkeren blijft lastig

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Achteruit inparkeren blijft lastig

Ikea France?

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Ikea France?

RIP van der Laan? Nee, motorsteunen!

Andries meldde me vanochtend dat ik toch wel wat moest schrijven over de vannacht helaas te jong overleden Eberhard. Ik begrijp dat mijn vaste blog-volgers vol verwachting zijn over mijn altijd verrassende visie, maar helaas, vandaag ging mijn aandacht uit naar motorsteunen van de Citroen DS. Niet dat het overlijden mij niks doet, maar ik had nu eenmaal niet zo veel met de man. Vast vriendelijk, zeker aaibaar, wel erg weinig humor vond ik, maar ja, er gaan wel meer mensen dood en meestal is dat iemand waarvan ik niet weet wat ik daar nou weer over moet schrijven. Daarnaast, half schrijvend Nederland is al maanden bezig dit al dan niet heugelijke vertrek tekstueel te begeleiden, waarom zou dan een handen-en-voeten-schrijver als ik er nog overeen moeten gaan. Nee, dan motorsteunen, das veel leuker.

Motorsteunen zijn een fantastische uitvinding. De motor trilt en stottert en doet van alles, maar in de auto heb je weinig last van lawaai en trillingen. Als een motorsteun defect raakt, merk je dat al vrij snel. Bij een DS begint het met een klapperen van de vlampijp tegen het chassis. Eerst alleen bij bruusk optrekken, daarna regelmatig te pas en te onpas dreunt en op een gegeven moment trilt het hele dashboard mee in alle frequenties. Dan wordt het tijd om je motorsteunen te vervangen, of eigenlijk eerder. Zie verder bij Het Grote Motorsteunenonderzoek.

 

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor RIP van der Laan? Nee, motorsteunen!

Hugh Who?

De jeugd heeft geen idee wie hij was. Ik kende m ook nauwelijks. De generaties boven mij liepen veelal met een boog om m heen. Terecht. Playboy is en was een retecommercieel blad dat niemand zal missen als het er morgen niet meer zou zijn. Het icoon Hugh Heffner is dus ook geen gemis.

Ondanks al dit scepticisme valt er wel degelijk een lans te breken voor deze rijke, dode man. Zijn directheid en ondubbelzinnigheid aangaande seksualiteit is memorabel. Dat hij zichzelf er soms meesterlijk mee voor paal zette, deerde m nauwelijks. Hij overwon alle kritiek door zich structureel door mooie vrouwen te omringen. Smaken verschillen, maar wat doet het er toe. De man heeft het leven geleden dat bij m paste en ik denk dat er toch een hoop mannen maar ook vrouwen jaloers op m zullen zijn. Duizend vrouwen geneukt! Ik weet niet of je er echt jaloers op moet zijn, maar bewonderenswaardig is het wel. De oorlog met het kuise Amerika is helaas al lang verloren en ik vraag me af of er een nieuwe Heffner op zal staan die wel de strijd aan durft te gaan. Ik ben het zeker niet, maar ik plaats graag een foute foto ter illustratie. Zo’n foto waar mijn vrouw van gruwt maar Hugh van gaat glimmen in zijn kist. Sorry Hugh, maar ik heb Sandra bij Alex zijn stukje geparkeerd.

 

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Hugh Who?